مقدمه: ندول تيروئيد از جمله شكايات شايعي است كه در بالين بيماران با آن برخورد مينماييم. بيوپسي سوزني، اسكن راديواكتيو و سونوگرافي از جمله روش هايي هستند كه بيشتر براي تشخيص و تعيين رويكرد درماني در يك ندول تيروئيدي به كار گرفته ميشوند در اين ميان سونوگرافي از جمله غير مهاجم ترين و كم عارضه ترين روش هاي تصويربرداري است و در اين تحقيق نيز به بررسي ارزش سونوگرافي و كالر داپلر در ندول هاي تيروئيدي پرداختهايم.
روش كار: در اين مطالعه 66 بيمار مبتلا به ندول تيروئيد قابل لمس مراجعه كننده به كلينيك غدد بيمارستان امام رضا بين مرداد سال 83-82 كه بيوپسي سوزني نيز برايشان انجام مي شد انتخاب و در بخش راديولوژي بيمارستان قائم تحت سونوگرافي و كالر داپلر قرار گرفتند و يافته ها با نتايج بيوپسي سوزني و جراحي مطابقت گرديد.
نتايج: 8% از ندول هاي مورد بررسي بدخيم و92% خوش خيم بوده اند. هوموژن بودن ندول تيروئيد بيشتر مطرح كننده يك ضايعه خوش خيم است. احتمال بدخيمي در ندول منفرد بيشتر از ندول هاي متعدد است. در بررسي Color Doppler 91% ندول هاي خوش خيم و 75% ندول هاي بدخيم داراي واسكولاريزاسيون در اطراف ضايعه بوده اند. ميزان واسكولاريزاسيون اينتراندولر در30% ندول هاي بدخيم زياد و در60% موارد خيلي زياد و اين ميزان ها در ندول هاي خوش خيم به ترتيب 12% و 6% بوده است. ميانگين اندكس مقاومت (RI) در ندول هاي خوش خيم 12/0±62/0 و در ندول هاي بدخيم 11/0±68/0 بود و 28% از ندول هاي خوش خيم و40% از ندول هاي بدخيم ((RI بيشتر از 75/0 داشتند. در مقايسه( RI) در ندول هاي خوش خيم و بدخيم مشاهده شد كه (RI ) بيش از 75/0 به طور معني داري در بدخيميها بيشتر ميباشد (045/0=P).به نقل از مجله گوش و گلو و بینی دانشگاه علوم پزشکی مشهد.
مقالات»
بررسی ندولهای تیرویید